winyoo's profileLong Live The KingPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 23

    ซีเอ็ดคิดดีแคมป์

    หัวใจสีแดงวันเวลา5วันแห่งความสุขช่างผ่านไปเร็วเหลื่อเกิน ซีเอ็ดคิดดี แคมป์ เราสัญญาว่าจะไม่ลืมกันเราจะมั่นในสัญญา ตอนเข้าค่ายก็มีทั้งทุกข์ ทั้งสุข พระอาทิตย์
    ง่วงเก็บเรื่องราวที่เราเคยผูกพัน เก็บคืนวันที่เคยมีความหมาย ค่ำคืนนี้คงเป็นคืนสุดท้าย ต้องลาไกล
    ขอจำภาพเธอในใจก่อนจากกัน ท่ามกลางความเหงาและเหน็บหนาวที่เราร่ำลา บนฟ้ามีมวลหมู่ดาวถักทอเรียงร้อยด้วยแสงพราว แสงดาวแทนคำสัญญา หากเธอคิดคิดถึงกันเมื่อไร ให้เธอมองบนฟ้าไกล
    แสงดาวจะช่วยเธอนำใจ ฝากความคิดถึงคนห่างไกล ไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่แห่งใด หมูดาวจะล้อมใจให้เราอยู่ไกล้กัน จับมือไว้ก่อนทห่างฉัน อยากมองกันจนถึงนาทีสุดท้าย......                                                                                  IMGP0337
     IMGP0334IMGP0335IMGP0344IMGP0345IMGP0347IMGP0348IMGP0352IMGP0363IMGP0371IMGP0372IMGP0373IMGP0374IMGP0376IMGP0377IMGP0378IMGP0380IMGP0381IMGP0382IMGP0384IMGP0385IMGP0390IMGP0392IMGP0396IMGP0397IMGP0401IMGP0412IMGP0415IMGP0427IMGP0428IMGP0429IMGP0433IMGP0434IMGP0444IMGP0448IMGP0451IMGP0456IMGP0459IMGP0461IMGP0462IMGP0472IMGP0474IMGP0475IMGP0476IMGP0477IMGP0478IMGP0480IMGP0486IMGP0491IMGP0494IMGP0501IMGP0502IMGP0503IMGP0508IMGP0514IMGP0516IMGP0517IMGP0518IMGP0519IMGP0521IMGP0522IMGP0523IMGP0533IMGP0542IMGP0544IMGP0545IMGP0546
    August 28

    ......

     คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง         คิดถึงคิดถึง         คิดถึงคิดถึง             คิดถึง                 คิดถึง
    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง      คิดถึงคิดถึงคิดถึง  คิดถึงคิดถึงคิดถึง      คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง               คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง      คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง               คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง      คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง                คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด         คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง                   ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง               คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง                     คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง                 คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง                        คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง                      คิดถึง                 คิดถึง
    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง                คิดถึงคิดถึงคิดถึง                       คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง        คิดถึง
    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง                    คิดถึงคิดถึง                             คิดถึงคิดถึงคิดถึง               คิดถึง
    August 23

    ==ชุมแพ==

    เรื่องย่อ..."ชุมแพ"
    ยี่ห้อ ฉลอง ภักดีวิจิตร การันตีถึงละครบู๊แอ็กชั่นยิ่งใหญ่อลังการ ล่าสุดคือเรื่อง “ชุมแพ” ซึ่งเพิ่งลงจอ 7 สี ดาราบู๊แน่นจอ ระเบิดลูกปืนถล่มกันไม่อั้น สะใจคอหนังบู๊แน่นอน
    เรื่องย่อ...
    ชุมแพเป็นที่ชุมนุมของเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลและธุรกิจนอกกฎหมาย ตัวเบ้งๆเลยก็มี จ่าถม เสี่ยเซ้ง และ กำนันเสือ เมื่อมีข่าวว่าทางการจะตัดถนน ทั้ง 3 เจ้าพ่อก็เที่ยวบีบบังคับชาวบ้านให้ขายที่ดิน พัน นักเลงเก่าอดีต ทหารผ่านศึกไม่ยอมก้มหัวให้อำนาจมืด จึงกลายเป็นที่พึ่งของชาวบ้าน ทำให้เหล่าเจ้าพ่อไม่พอใจ พัน มีลูกชายชื่อ เพิก และมีลูกน้องคนสนิทชื่อ ลุงพลอย วันหนึ่ง พัน เข้าไปในจังหวัดเพื่อขอกำลังตำรวจมากวาดล้างอิทธิพล ระหว่างเดินทางกลับ พัน ก็ถูกลูกน้องโจรที่ร่วมมือกันระหว่าง 3 เจ้าพ่อฆ่าตาย ลุงพลอย รีบพา เพิก หนีหายไปก่อนถูกฆ่าล้างครัว
    ชุมแพ 10 ปีผ่านไป เพิก กลับมาชุมแพอีกครั้งในคราบ เสือเพิก ที่ตาม รังควานกลุ่มเจ้าพ่อ และยังปลอมตัวเป็น ดอน เซลส์แมนขายยาเพื่อคอยสืบความเคลื่อนไหวต่างๆ แต่กระนั้นก็เหมือนลูบคม ผู้กองไชโย นายตำรวจคนใหม่ที่ถูกย้ายเข้ามาเพื่อปราบปรามอิทธิพล เสือเพิก กับ ไชโย ประลองชั้นเชิงกันอยู่หลายครั้งจนแอบนับถือในกันและกัน ดวงพร ลูกสาวของ จ่าถม กลับมาจากกรุงเทพฯเพื่อช่วยกิจการของพ่อ ซึ่งก็ไม่รู้ถึงกิจการนอกกฎหมายของพ่อตัวเอง ไชโย หลงเสน่ห์ในตัวสาวสวยจึงแวะเวียนไปหาที่บ้าน ซึ่งอีกนัยคือจะเข้าไปสืบหาความผิด

    จู่ๆ แววดาว สาวสวยแถมพิษสงรอบตัวก็โผล่มาซื้อกิจการบาร์กุหลาบ เพิก ในคราบของ ดอน ก็แวะเวียนมาใช้บริการ และก็ใช้กำลังเงินบวกความกว้างขวางของ ลุงพลอย หากำลังคนมาเป็นพวกของ เสือเพิก เพื่อไว้ต่อสู้กับเจ้าพ่อ ซึ่ง เสือเพิก สร้างความเสียหายอย่างหนักให้แก่ 3 เจ้าพ่อ ทำให้ จ่าถม กำนันเสือ และ เสี่ยเซ้ง จับมือกันอีกครั้งเพื่อล่าตัว เสือเพิก ด้าน ดวงพร พบหลักฐานผิดกฎหมายของพ่อโดยบังเอิญ เกิดความละอายใจ จึงทำตัวห่างเหินจาก ไชโย
    ชุมแพ แววดาว พยายามตีสนิทกับ จ่าถม เพื่อขอเข้าร่วมก๊วนหากินธุรกิจนอกกฎหมาย ซึ่งก็ได้รับความเห็นชอบจาก กำนันเสือ และ เสี่ยเซ้ง เพราะต่างก็แอบหลงเสน่ห์หญิงสาว เสือเพิก สงสัยในพฤติกรรม แววดาว จึงบุกไปค้นบ้านพบหลักฐานว่าเธอเป็นร้อยตำรวจหญิงแห่งหน่วยพิเศษที่ปลอมตัวมา
    แววดาว เป็นไส้ศึกสืบข่าวให้ทางตำรวจ สร้างความเสียหายให้แก่ 3 เจ้าพ่ออย่างมากมาย ดวงพร อึดอัดใจจึงจะกลับไปกรุงเทพฯ ไชโย ไปส่งที่สถานีรถไฟและบอกว่าจะไปขอเธอแต่งงานเมื่อเหตุการณ์สงบ
    3 เจ้าพ่อเริ่มสงสัย แววดาว จึงวางแผนดัดหลัง ไชโย นำกำลังตำรวจบุกเข้ามาขัดขวางการค้าครั้งใหญ่ แต่ก็เจอกับลูกน้องเจ้าพ่อพร้อมอาวุธร้ายรอต้อนรับอยู่ ขณะที่ ไชโย กำลังเพลี่ยงพล้ำ ก็ปรากฏว่า เสือเพิก ยกพรรคพวกมาเสริม ทำให้กลุ่ม 3 เจ้าพ่อถูกปราบราบคาบ ความสงบจึงกลับคืนสู่ชุมแพอีกครั้ง...ส่วนความรักใครจะลงเอยกับใครอย่างไร ต้องติดตามกันเอาเอง

    ดารานำในเรื่องนี้แน่นปึ้กตั้งแต่ “เสือเพิก” รับบทโดย โน้ต-วัชรบูล ลี้สุวรรณ ในเรื่องนี้ต้องแสดง 2 บทบาท หนึ่งเป็นเสือร้ายในมาดนักบุญ และอีกหนึ่งเป็นเซลส์แมนจอมกะล่อน โดยประกบนางเอกหน้าหวาน ยุ้ย-จีรนันท์ มะโนแจ่ม ซึ่งรับบท “แววดาว” และอีกคู่คือ รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง พระเอกคู่บุญของผู้จัด ฉลอง ภักดีวิจิตร จับปืนอีกครั้ง รับบท “ผู้กองไชโย” เล่นคู่กับนางเอกใหม่ นุสรา สุขหน้าไม้ ที่เล่นเป็น “ดวงพร”
    ร่วมด้วยดาราดังอีกมาก อาทิ กัญจน์ ภักดีวิจิตร, อารดา เลิศ- เกียรติไพบูลย์, กรุง ศรีวิไล, ฤทธิ์ ลือชา, อรรถชัย อนันตเมฆ, น้ำทิพย์ เสียมทอง, เด่น ดอกประดู่ ฯลฯ



     
    August 20

    จากลูก..ถึงแม่

     
    " ข้าวในนาปลาในน้ำคำโบราณ
    คือตำนานความอุดมสมบูรณ์สิน
    ฝากลูกไทยร่วมห่วงแหนรักแผ่นดิน
    ถนอมไว้อย่าให้สิ้นแผ่นดินไทย "

                                 คำขวัญวันแม่ ปี 2550

     

     

    ++ รักแม่ ++

     

     

     

    คำนี้มีอานุภาพยิ่งใหญ่ในใจลูกทุกคน จนยากที่จะเปรียบเทียบได้ กับทุกสรรพสิ่งในโลก

    ดังคำขวัญที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ

    ได้พระราชทานไว้ว่า “แม่เป็นพระอรหันต์ของลูก คนที่เที่ยววิ่งหาพระเพื่อกราบไหว้พระอรหันต์

    อย่าลืมว่ามีพระอรหันต์อยู่กับตัวแล้ว ควรปฏิบัติต่อแม่อย่าให้บกพร่องได้”

    พระคุณของแม่อันประกอบไปด้วยความรักที่มีต่อลูกอย่างสุดหัวใจเช่นนี้

    คงไม่ยากจนเกินไปนัก หากเอ่ยคำว่า “รัก” ให้แม่ได้ชื่นใจบ้าง

     เพราะคุณอาจโชคดีกว่าหลาย ๆ คนที่ได้เพียงแต่รำลึกถึงพระคุณแม่

    ผ่านภาพและเงาที่ตราตรึงไว้ในความทรงจำเท่านั้นว่า “ลูกรักแม่”

     

    แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง

    แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ

    แม่. . . ส่งเสียเรา แต่เราต้องส่งเสียแฟน

    แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก

    แม่. . . เป็นแบงค์ส่วนตัวที่เวลากู้ไม่เคยคิดดอกเบี้ย 
                 
    และไม่ค่อยทวงคืน
    แม่. . . เห็นเราเดินแก้ผ้าตั้งแต่เล็ก โดยไม่เคยติเรื่องรูปร่าง
    แม่. . . เป็นคนที่เห็นเราดีกว่า แฟนของแม่เสมอ
                 
    ขอหอมแม่ไม่ยากเท่าขอหอมแฟน

    แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา
    แม่. . . สอนให้เราพูดได้ เพื่อจะไปบอกรักแฟนตอนโต  

    แม่. . . ยอมเป็นยายอ้วนลงพุงตั้ง 9 เดือน
               
    เพื่อให้เราอาศัยอยู่ข้างใน

     

    ถึงแม้ว่าจะลูกอยู่ห่างไกลแค่ไหน แต่ในใจลูกยังมีแม่เสมอมา

     

              จาก ลูกของแม่ 

     

    June 28

    หัวข้อการพูดคุย วานนี้

    สวัสดี....ทุกคน

    ตอนนี้จะเปิดเทอมแล้วน่ะ

    เทอมนี้กิจกรรมเยอะจนน่าเบื่อ

    June 20

    KaToon

    June 19

    หมาน้อยย

    ___________________________________________________#############
    _______________________________________________####___________#####
    _____________________________________________###__________________####
    _______________________________________########_____________________###
    _________________________###################__________________________###
    _______________________####_____________________________________________###
    ____________________####_________________________________________________###
    ___________________###____________________________________________________###
    __________________##_______________________________________________________##
    ________________###__________________________________________________###____##
    ______________###_________________________###______________________######____##
    ______________#___________________________###___________________##########____##
    _____________##____________________________###______________##_############___###
    _____________##____________________________________________##_##############___##
    ________#######___________________________________________##_###############___##
    _______##____##__________________________________________#__################___##
    _______#__#####_________________________________________#__#################___##
    _______#########________________________________________#__#################___##
    ________#########_______________________________________##_################___##
    ________________##______________________________________##_###############___##
    _________________###____________________________________##_##############___##
    ___________________######________________________________#_#############___##
    _______________________########__________________________#_###########___###
    ______________________________######_____________________##__######____###
    ___________________________________#####________________####________####
    ______________________________________#####_________####___#########
    __________________________________________##_______##
    ___________________________________________##_____##
    __________________________________________##########
    __________________________________________##########
    _________________________________________###______#
    _______________________________________###________##
    ______________________________________##___________##
    ____________________________________###_____________##
    ___________________________________###_______##______#
    __________________________________##________##_____##_##
    __________________________________#_________##_____#__##
    _________________________________##_________##____##___##_______####
    _________________________________##________##_____#____##____###_##
    __________________________________##_______##_____###__##__##___##
    __________________________________###______##____##_#__###____##
    ____________________________________##_____##_____###__###_######
    ______________________######________###____###__#__##_#######___##
    _____________________##____###________###___########_____#______##
    _____________________###______##_______##_______________________##
    _____________________##_________##____##________________________##
    ______________________####_______######________########________##
    ______________________###__________###________##_____##________##
    _______________________###_##_________________##____##________##
    ________________________###___________________##___##________###
    _________________________###_#________________##__##________##
    ___________________________###_________________####____#___##
    ____________________________#####_______________###__#_##_###
    _______________________________#####_____________##_##__###
    __________________________________#######_________#__####